8 December 2008

Vandaag, precies xe9xe9n jaar geleden, kwamen we na een lange reis, eindelijk thuis met zijn 3-tjes.

Een jaar vol emoties, lieve lachjes, leren lopen, ontdekkingen door Anne, poepluiers, schaterlach, slapeloze nachten, alles voor t eerst doen, alles zelf willen doen, ontdeugend zijn, woordjes leren. Kortom een jaar om nooit te vergeten. Dit alles konden jullie allemaal volgen via deze site.

Iedereen heeft ervan genoten en af en toe liet iemand een lief berichtje achter, maar nu, xe9xe9n jaar later, is het tijd om deze site te sluiten.

Mochten jullie de fotos en berichtjes erg gaan missen, kom dan gewoon ns langs, want live is Anne nog VEEL leuker

Natuurlijk wensen we jullie allemaal alvast heerlijke kerstdagen en dat jullie wensen voor 2009 gaan uitkomen!!

liefs Maurice, Inge en Anne

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

De Boschjes waren eindelijk weer eens een weekendje weg. De reis ging naar centerparcs met opa en oma. Het was hun trouwdag EN het was natuurlijk sinterklaas. En DAT moest gevierd worden! Gelukkig ging het inmiddels al een stuk beter met Anne en vooral met haar mondje, maar ze blijft nog wel erg moe. Er waren geen wilde plannen gemaakt dit weekend, alles stond in het teken van genieten, relaxen en uitrusten en dat is best gelukt!

Zwemmen vindt Anne echt helemaaal geweldig, tis dat ze er zo moe van wordt anders had ze nu nog in het water gelegen, haha. En deze sinterklaasavond was ze gelukkig weer genoeg opgeknapt en kon ze heel goed meehelpen met de de kadootjes van iedereen open te maken.

Sinterklaasavond

Ondanks dat Anne zo ziek was en helemaal suf was van de medicatie (gelukkig sterkere want de pijn met paracetamol onderdrukken was lang niet voldoende) lukte t haar toch om haar sinterklaas pakjes open te krijgen;-) Ze heeft zxe8lfs eventjes gespeeld met t kadootje(n make-uphoofd) van Malou.

De zwarte pieten die de kadootjes kwamen brengen vond ze toch best een beetje raar en bij Sinterklaas op schoot was n drama, maar verder was t reuze geselli. Wel kort helaas, maar zieke Anne moest weer nodig naar haar bedje.

Volgende week komt de sint nog een keertje langs dan is ze hopenlijk weer wat fitter.

Arme Anne, ze heeft zo’n pijn in haar mondje, auw auw. Alleen n filmpje van Barbapapa kon haar nog n klein beetje opvrolijken. Hier even lekker op de bank, maar t liefste de hele dag bij mama op schoot.

Vandaag, 25 november is het precies 1 jaar geleden dat we Anne in onze armen mochten sluiten. Wat een mooi moment was dat toch. Toen een klein verdrietig popje van 9 maanden, nu inmiddels een lieve, vrolijke, kordate meid die best al weet wat ze wil met haar 21 maanden.

Vandaag helaas was er geen sprake van feestvreugde want Anne was al een paar dagen ziek met vooral snachts hoge koorts. Net hersteld van een buikgriep heeft ze nu een hele pijnlijke mond met een flinke blaren in haar mond en op haar tong. Hierdoor wil ze eigenlijk  niets eten en drinken. Volgens de huisarts is t stomatitis (onstekingen in de mond dus) en kan t wel 2 weken duren, pff, arm ding, ze heeft er zo’n last van. Wel een verdovend smeerseltjes gekregen voor in de mond, maar zie dat er maar ns IN te krijgen nadat er twee vreemde huisartsen in haar mond probeerden te kijken met de nodige handgrepen…… Slapen lukt ook niet goed, ze wordt elk uur heel verdrietig wakker. Heeft er iemand een toverstokje?

Alweer 1 jaar geleden….23 november 2007, stonden we in de startblokken om naar China af te reizen. Helemaal zenuwachtig en druk druk druk geweest om alles op tijd geregeld te krijgen. Maar…. we waren er klaar voor. Wat is dit jaar voorbijgevlogen!!

Jaahaa daar had je de Sint dan eindelijk! Anne was vanmiddag helaas nog niet zo in d’r hum, want ze had al een paar dagen buikgriep en was nog erg moe, maar ze was al een poos druk met liedjes van Sint en de muts van de piet en plaatjes plakken en zo, dat papa en mama haar dit heugelijke moment ook niet wilden onthouden (hoe klein ze ook is;-)) De (oude) Sint ging alleen als een speer voorbij, maar gelukkig liepen er wel meer dan 100 pieterbazen die aan Anne nog n boel pepernoten gaven. De knapste piet van allemaal wilde nog eventjes met haar op de foto, maar Anne vond m niet zxf3, ze begon spontaan heel hard te huilen Het paard van Sinterklaas, Americo, werd (natuurlijk) wel heel hard en vrolijk begroet door haar.

s Avonds heeft ze ook nog Sinterklaas kapoentje gezongen en samen haar schoentje met een worteltje voor het paardje klaargezet. Dat ze zelf die wortel op ging eten, zullen we maar niet aan sinterklaas vertellen;-)

Anne is al druk aan t oefenen om straks Sinterklaas (sinnekaas) en zwarte piet te ontmoeten.  Ze vindt de liedjes en de plaatjes helemaal te gek en dan natuurlijk vooral het paardje

Aankomende zaterdag komt de Sint in Nijmegen aan, eens kijken of ze m live ook nog leuk vindt.

Hier is de ‘knutselpiet’ alvast een ketting aan t maken voor de gelegenheid.

‘Zelluf doen’ kan ze nog net niet zeggen, maar ze doet niets liever. Zelluf laarzen aan, zelluf d’r broek aan, zelluf d’r jasje aan, rits dicht en opendoen, zelluf Max uitlaten. t  Moet niet gekker worden, ze is nog niet eens 2!!

Lekker met je voet op tafel chippies eten, kan het nog relaxter in t weekend? Hihi.